شما اينجا هستيد.

پیشگفتار ویژه نامه اولین جشنواره منطقه ای غدیر دانشگاه آزاد اسلامی

«بسم الله الرحمن الرحیم

الیوم اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتی و رضیت لکم الاسلام دینا»

«يَا مُمْتَحَنَةُ امْتَحَنَكِ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكِ قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَكِ فَوَجَدَكِ لِمَا امْتَحَنَكِ صَابِرَةً »

«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم‏؛
وَ مَا الْحَياهُ الدُّنْيا إِلاَّ لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ لَلدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِلَّذينَ يَتَّقُونَ أَ فَلا تَعْقِلُونَ »

«بسم الله الرحمن الرحیم»
سال یکهزار و سیصد و هشتاد و هشت با همۀ فراز و نشیب‏هایش به اتمام رسید! سال امتحان، فتنه، بلا... هم در فضای عمومی جامعه و هم در زندگی شخصی ام!
چشم ها را که بگشاییم«عسی أن تکرهوا شیئاً و هو خیرلکم و عسی أن‏تحبّوا شیئاً و هو شرّ لکم» را هم نگاه با «تالی کتاب الله» در مصحف شریف می بینیم، پس یادمان نمی رود که رسم زندگی در این دنیا «البلاء للولاء» است؛ پس به پناه کهف حصین رفته و در کشتی نجات اش جا می‏ گیریم و به مدد او برمی خیزیم، که مهم زود برخاستن در ناملایمات است نه زمین خوردن!

«بسم الله الرحمن الرحیم
إِنّی‌ وَجَهّت‌ُ وَجهی‌ لِلَّذی‌فَطَرالسَّموات‌ والارض‌ حنیفاًو ما أَنا مِن‌َالمُشرکین»
(از همه بریدن و به خدا خالصانه توجّه کردن) موضوعی دشوار در زندگی ما انسان هاست! در مقام شعار بهترین گویندگان جهانیم امّا در مقام عمل آیا توانسته ایم همواره از غیر خدا بریده و با تمام وجود رو به سوی او آوریم؟
در آموزه های وحیانی به ما آموخته اند: به یاد داشته باشیم آن که از او می خواهیم خود نیازمند بخشش و عطای خداست، پس عقل سلیم حکم می کند که از بی نیازی بخواهیم که همه، فقیر محض اویند.

«بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله الذی هدانا لهذا و ما کنّا لنهتدی لولا عن هدانا الله»

بسم الله الرحمن الرحیم
«فأقم وجهک للدّین حنیفاً فطرت‌الله التی فطرالناس علیها لاتبدیل لخلق ‌اللّه ذلک الدّین القّیم»
فطرت نوعی خاص از آفرینش است که خداوند، بشر را با آن عجین ساخت و آخرین کتاب آسمانی را بر اساس این گرایش ویژه نسبت به خویش نازل نمود، از این رو زبان قرآن فطری و مخاطبی به پهنای گیتی و در هر عصر و زمانی دارد.
«لأن الله لم یُنزله لزمانٍ دون زمانٍ، و لا لِناسٍ دون ناس ٍ، فهو فی کلِّ زمانٍ جدید و عند کلِّ قومٍ غضٌّ الی یوم القیامه»

در هیاهوی جهان امروز که انسان ها از حقیقت گریزان اند، نیاز به پناه جستن به حصن حصین قرآن در کنار یگانه ترجمان آن ، بیش از هر زمان احساس می شود.
(السلام علیک یا تالی کتاب الله و ترجمانه ) (مفاتیح الجنان ، زیارت آل یس)
اکنون در عصر غیبت، حاکم نمودن فرهنگ قرآن در کنار حدیث ضرورت اجتناب ناپذیری است که انحطاط و عقب ماندگی مسلمانان را جبران می کند. چنین رویکردی به قرآن، این کتاب را به نجات دهنده ی مردمان در عصر فتنه و شفیع روز جزا مبدل می سازد:«اذا التسبت علیکم الفتن کقطع الیل المظلم فعلیکم بالقرآن فانه شافع مشفع و ماحل مصدق» (الکافی، کلینی 2/599)

بسم ربِّ الکعبه
«ان اللهَ سُبحانُه أنزَلَ کتاباً هادیاً بَینَ فیه الخیرِ و الشرِ، فخذوا نَهجَ الخَیرِ و أصرَفوا عَن سَمتِ الشرِ تَقَصِدوا» (سید رضی، نهج البلاغه، خطبه ی 162)
قرآن و امام علی (علیه السلام)! آن چه که پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله) در کنار یک دیگر ترسیم نمود: «علیٌ مع القرآنِ وَ القرآنُ مع عَلیٍ لا یَفترقانِ حتّی یَردا عَلی الحوضِ» (شیخ طوسی، امالی، 46)
قرآن و امام علی (علیه السلام)! دو حقیقت که هر یک دیگری را رهنمون می سازد:« الإمامُ یَهدی إلی القرآنِ وَ القرآنُ یَهدی إلی الإمامِ» (شیخ صدوق، معانی الأخبار، 132)

صفحات