خشم ازمنظرحضرت علی (علیه السلام)

مقاله‌ ی کارشناسی ارشد،رشته علوم حدیث،گرایش نهج البلاغه
نگارنده: لیلاپرنیان
استاد راهنما:دکتر احسان پوراسماعیل
تاریخ دفاع: بهمن 1394

چکیده:
به طورطبیعی هرانسانی بر اثرعوامل وزمینه هایی که برایش پیش می آید گاهی خوشحال وگاهی ناراحت می-شود؛اما اگر این حالات بامعیار دین ورهنمودهای قرآن وسیرۀ ائمه (علیهم السلام)همراه باشد هرگز در آن افراط و تفریط دیده نخواهدشد.خشم، نیروی خدادادی در وجود انسانهاست که مانند بسیاری از تمایلات و غرایز دیگر باید آن را کنترل کرد؛ نیرویی که اگر در جهت صحیح از آن استفاده شود، انسان ساز است و اگر مهار نگردد، چون سیل، آثار مخربی به همراه دارد؛ می توان با به کارگیری صحیح خشم، موفق تر، شادتر و صمیمانه تر زندگی کرد.
شایسته است که انسان، کنترل این نیروی عظیم را چه در درون خود و چه در برخورد با دیگران بیاموزد تا بتواند از زندگی آرام تر و شیرین تری بهره مند شود. اما این که خشم چیست؟چه خشمی ممدوح و مقدس وچه خشمی نابجاست وچگونه می توان خشم خودرا کنترل کرد موضوعی است که سعی شده است دراین مقاله ضمن بررسی وتبیین خشم وانواع آن،راه های کنترل ومدیریت خشم را ازآموزه های علوی وسیرۀ آن حضرت استخراج کنیم.

کلیدواژه:خشم،حضرت علی (علیه السلام)، کظم غیظ، نهج البلاغه