شما اينجا هستيد.

مأخذ شناسی تفاسیر قرآن

مطالب این درس تا آخر ترم ان شاء الله خلاصه می شود.

بسم الله الرحمن الرحیم
اتجاهات تفسیری:
اتجاهات جمع اتجاه به معنی سمت وجهت میل به تمایل و روی آوردن به سوی چیزی معنا می شود و در اصطلاح می توان این گونه گفت: گرایش های خاص مفسران یکی بر اثر افکار و عقاید یا تخصص علمی ویا مکاتب تفسیری آنان در تفاسیر شان رخ داده به عنوان مثال مفسر اشعری مذهب بر اساس دیدگاه خود در دنیا و آخرت است و مفسر معتزلی مذهب بنابر باور خویش قائل به عدم رویت خدا در دنیا و رویت او در آخرت است ومفسر شیعه معتقد است که خدا را نه در دنیا و آخرت نمی توان دید.
الوان تفسیری:
الوان در لغت به رنگ ها و نوع هاو قسم ها معنی شده است .و دراصطلاح الوان تفسیر یعنی نمود وگرایش های مبنایی مفسران که در تفاسیر آنان پدید آمده است.
به طور مثال: مفسری که فیلسوف است و اتجاه تفسیری او فلسفی است دارای لون فلسفی است.
دسته بندی تفاسیر:
از جهت مکتب تفسیری مؤلف می توان همۀ کتاب های تفسیر را به سه دسته تقسیم کرد که عبارتند از:
1-تفسیر روایی محض:
آن دسته از کتاب هایی که نویسندگان آن صرفاً روایاتی که به گونه ای با آیات قرآن ارتباط داشته در ذیل آیات ذکر کرده اند و خود در فهم و تبیین آیات اجتهادی نکرده اند.
2-تفسیر باطنی محض:
مقصود تفاسیری است که مؤلفان آن تنها به تفسیر باطن قرآن پرداخته اند و برای آیات قرآن معانی باطنی و رمزی ذکر کرده اند.